Κάτω Σουδενά στο Ζαγόρι
αρχική ειδήσεις το χωριό ιστορία φύση αξιοθέατα πληροφορίες

Η ιστορία των Κάτω Σουδενών

Προϊστορία

Τα ευρήματα που προδίδουν την ύπαρξη πολιτισμικής άνθησης στα Κάτω Πεδινά είναι:

Στη θέση «Μεγάλη Γκορτζιά», ερευνήθηκαν δύο κιβωτιόσχημοι τάφοι από συστάδα δέκα περίπου. Βρίσκονται στις παρυφές αγροτικού δρόμου, που ονομάζεται «βασιλικόδρομος», δρόμος που συνέδεε την Ήπειρο με την Θεσσαλία και χρονολογούνται στον 10ο – 12ο αιώνα π.Χ.

Στη θέση «Λάκκα Σπανού», βρέθηκε τάφος ακτέριστος. Καλύπτονταν από οριζόντιες πλάκες. Στο εξωκλήσι της Αγίας Βαρβάρας, ανεσκάφη παρόμοιος τάφος με μοναδικό κτέρισμα ένα χάλκινο δακτυλίδι. Στην ίδια θέση εντοπίστηκαν κιβωτιόσχημοι τάφοι. Από την ίδια περιοχή παραδόθηκε κάνθαρος, –του τέλους του 12ου αιώνα ή αρχών του 11ου αιώνα π.Χ – και αιχμή δόρατος, που χρονολογείται γύρω στο 1050 π.Χ. Τα ευρήματα φυλάσσονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων.

Ίδρυση

Ως οικισμός τα Κάτω Πεδινά είναι γνωστά απο τη Βυζαντινή Εποχή αποτελώντας ένα απο τα παλαιότερα χωριά του Ζαγορίου. Η παλαιότερη γραπτή αναφορά του ονόματος βρίσκεται στο χρυσόβουλο του Ανδρονίκου Β' Παλαιολόγου, του 1321 μαζί με τα χωριά Πάπιγκο, Ελαφότοπο και Άνω Πεδινά. Το χωριό, από τα τρία παλαιότερα του Ζαγορίου, είναι γνωστό ήδη από το 1361 ως μεγάλος οικισμός και αναφέρεται στο Χρυσόβουλο του Σέρβου ηγεμόνα Συμεών, από το οποίο αναγνωρίζει στον Ιωάννη Τσάφα Ουρσίνο, την κατοχή εκτεταμένων περιοχών στην Ήπειρο.

Σύμφωνα με την παράδοση, το χωριό μεγάλωσε από τη συγκέντρωση σε αυτό των γύρω χωριών, του Καραπουλίου, και κυρίως του Σμολιάσου το οποίο διαλύθηκε γιατί εμφανίστηκαν «φλογεροί δαίμονες».

Το χωριό, στο Χρυσόβουλο του 1361, αναφέρεται ως Σουδενά. Σε ενθύμηση του 1627, το χωριό αναφέρεται και ως Στούδενα. Ο Λαμπρίδης ερμηνεύοντας το τοπωνύμιο Στούδενα ως «τόπο ψυχρό», αναφέρει ότι το χωριό μέχρι το 1634 λεγόταν Στούδενα. O Vasmer δίνει την ερμηνεία του τοπωνυμικού Σουδενά, από το λατινικό sudis (Ελληνικό: Σούδα), ενώ κατά τον ίδιο ο τύπος Στουδενά, προέρχεται από το Σλαβικό studend = ψυχρός.

Το χωριό ήταν αρκετά πλούσιο, χάρη στο εύφορο οροπέδιό του και τον ποτιστικό κάμπο του Καλαμά. Οι κάτοικοί του ασχολούνταν κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία.

Τουρκοκρατία

Κατά τον 14ο αιώνα η περιοχή οχυρώθηκε, για να προστατευθεί από τις επιδρομές των Τούρκων και των Αλβανών. Κάτοικοί του κατά τον 15ο αιώνα, μεταναστεύουν μαζί με κατοίκους των Άνω Σουδενών στα Καλάβρυτα Αχαίας, εξαιτίας επεισοδίων με κάποιο Τούρκο Αξιωματικό, και ιδρύουντα Σουδενά, σημερινοί Λουσοί. Ταξίδευαν στην Ανατολική Ρωμυλία, την Αίγυπτο και την Νότιο Αφρική αλλά δεν πρόκοψαν όπως οι κάτοικοι άλλων χωριών. Ο οικισμός γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη μετά τον 16ο αιώνα μετά τη συνοίκηση σε αυτόν κατοίκων γειτονικών χωριών, τα οποία εγκαταλείφθηκαν για διάφορους λόγους από τους κατοίκους τους. Η ανάπτυξη αυτή καθίσταται εμφανής με την ανέγερση σημαντικών ναών μέσα και κοντά στο χωριό με σπουδαιότερους, το ναό των Ταξιαρχών, ο οποίος ανεγέρθηκε στα 1611/12 ή 1612/13 και φέρει τοιχογραφίες του 1749, φιλοτεχνημένες από τον Αναστάσιο τον Καπεσοβίτη, το ναό του Αγίου Αθανασίου, ο οποίος αποτελεί τον ενοριακό ναό του οικισμού και κτίσθηκε στα 1702 και το ναό του Αγίου Νικολάου στην είσοδο του χωριού με τοιχογραφίες των μέσων του 18ου αιώνα.

19ος αιώνας

Στα μέσα του περασμένου αιώνα, το χωριό αριθμεί 940 κατοίκους και έχει 2 σχολεία. (φωτ. δεξιά: Το Παρθεναγωγείο)

20ος αιώνας

Τα Κάτω Σουδενά μετονομάζονται το 1928 σε Κάτω Κάμπο και το 1929 σε Κάτω Πεδινά. Στις 29 Αυγούστου 1944, καίγονται 7 σπίτια και ένα μαγαζί από τους Γερμανούς, και υπήρξαν 3 νεκροί.

©2010 katosoudena.gr • Email: xenitissa@yahoo.gr • Created by Leonidas Maniatis • Hosted by oikologos.gr